1.01.00.00.00 Konstitutsiyaviy tuzum / 01.06.00.00 Inson va fuqaroning huquqlari, erkinliklari va burchlari / 01.06.02.00 Asosiy (Konstitutsiyaviy) shaxsiy huquq va erkinliklar / 01.06.02.08 Vijdon erkinligi;
2.02.00.00.00 Davlat boshqaruvi asoslari / 02.03.00.00 Respublika ijro etuvchi hokimiyat organlari va xoʻjalik boshqaruvi organlari / 02.03.04.00 Agentliklar, inspeksiyalar va boshqa idoralar]
[TSZ:
1.Davlat va jamiyat qurilishi / Davlat hokimiyati organlari. Davlat va xoʻjalik boshqaruvi organlari]
OʻZBEKISTON RESPUBLIKASI PREZIDENTI HUZURIDAGI VAZIRLAR MAHKAMASINING
qarori
OʻZBEKISTON RESPUBLIKASI VAZIRLAR MAHKAMASI HUZURIDAGI DIN IShLARI BOʻYIChA QOʻMITA FAOLIYATINI TAShKIL ETISh MASALALARI
LexUZ sharhi
Mazkur qaror Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining 2004-yil 23-apreldagi 196-sonli “Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi huzuridagi Din ishlari boʻyicha qoʻmita faoliyatini yanada takomillashtirish toʻgʻrisida”gi qaroriga muvofiq oʻz kuchini yoʻqotgan.
Oʻzbekiston Respublikasining “Vijdon erkinligi va diniy tashkilotlar toʻgʻrisida”gi Qonuniga va Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining “Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi huzurida Din ishlari boʻyicha qoʻmita tuzish toʻgʻrisida” 1992-yil 7-martdagi Farmoniga muvofiq, shuningdek, davlat organlari va respublika hududida faoliyat koʻrsatuvchi barcha mazhablardagi diniy tashkilotlar oʻrtasidagi qalin hamkorlikni va oʻzaro tushunishni mustahkamlashni taʼminlash maqsadida Vazirlar Mahkamasi qaror qiladi:
1. Belgilab qoʻyilsinki, Din ishlari boʻyicha qoʻmita davlat boshqaruv organi hisoblanadi, uning oʻz huquq doirasiga kiruvchi masalalar boʻyicha qarorlari vazirliklar, idoralar, korxonalar, tashkilotlar va muassasalar, shuningdek, viloyat, shahar, rayon hokimliklari uchun majburiy hisoblanadi.
2. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi huzuridagi Din ishlari boʻyicha qoʻmita markaziy apparatining tuzilishi va uning toʻgʻrisidagi Nizom 1, 2-ilovalarga muvofiq tasdiqlansin.
Din ishlari boʻyicha qoʻmita markaziy apparati xodimlarining eng koʻp soni 38 kishidan iborat qilib (binoni qoʻriqlovchi va unga xizmat koʻrsatuvchi xodimlardan tashqari), mehnatga haq toʻlash fondi 1992-yil oxirigacha 418 ming soʻm va bir yilga 570 ming soʻm hisobidan belgilansin.
Din ishlari boʻyicha qoʻmitaga raisning bir nafar birinchi oʻrinbosari va oʻrinbosari boʻlishiga ruxsat berilsin.
Qoʻmita raisiga, uning oʻrinbosarlariga Oʻzbekiston Respublikasi vazirlari, ularning oʻrinbosarlari uchun tegishlicha nazarda tutilgan maishiy va tibbiy xizmat koʻrsatish sharoitlari joriy qilinsin.
Din ishlari boʻyicha qoʻmitaning markaziy apparati respublika budjeti hisobidan mablagʻ bilan taʼminlansin.
3. Oʻzbekiston Respublikasining “Vijdon erkinligi va diniy tashkilotlar toʻgʻrisida”gi Qonunini amalga oshirish masalalariga rahbarlik qilish va mahalliy boshqaruv organlarining hududlarda joylashgan diniy tashkilotlar, shuningdek, yuqorida koʻrsatilgan qoʻmita bilan qalin oʻzaro aloqalarni taʼminlash viloyat, shahar va rayon hokimining oʻrinbosarlaridan birining zimmasiga yuklatilsin.
Zarurat boʻlganda joylarda barcha mazhabdagi diniy tashkilotlar, jamoat birlashmalari vakillaridan, olimlar va amaliyotchi mutaxassislardan iborat maslahat kengashlari tuzilsin.
4. Oʻzbekiston Respublikasi Moliya vazirligi, Savdo vazirligi, “Oʻzshartnomasavdo” uyushmasi Din ishlari boʻyicha qoʻmitaning hisob-kitoblariga muvofiq zarur mablagʻlar, biriktirilgan nomenklatura boʻyicha jihozlar, asbob-uskunalar va boshqa moddiy-texnika resurslari ajratsinlar.
5. Oʻzbekiston Respublikasi Avtomobil transporti vazirligi Din ishlari boʻyicha qoʻmitaga ikkita GAZ-24 yengil avtomobilini ajratsin.
Oʻzbekiston Respublikasi Moliya vazirligi yuqorida koʻrsatilgan avtomashinalarni saqlashga mablagʻ ajratishni va limitni nazarda tutsin.
6. Oʻzbekiston Respublikasi Aloqa vazirligi Din ishlari boʻyicha qoʻmitani zarur shahar va hukumat telefon aloqasi bilan taʼminlasin.
7. Toshkent shahar hokimi bir oy muddat ichida Din ishlari boʻyicha qoʻmitani joylashtirish uchun joy ajratsin.
8. Oʻzbekiston SSR Ministrlar Sovetining 1976-yil 11-maydagi 287-son qarori (OʻzSSR QT, 1976-y., 5-son, 22-modda) oʻz kuchini yoʻqotgan deb hisoblansin.