«Toshkent Sarmoya» ЁАЖ молия инвестиция компанияси АТ «Ўзсаноатқурилишбанк» ва унинг Учтепа филиалига нисбатан Тошкент шаҳар хўжалик судига мурожаат қилиб, 2007 йил 31 июлдаги 1-сонли кафиллик шартномасини ҳақиқий эмас деб топишни, айбдор шахсларга нисбатан жиноят иши қўзғатишни сўраган.

Биринчи инстанция судининг ҳал қилув қарори билан даъво қаноатлантирилган. Шунингдек, «Toshkent Sarmoya» ЁАЖ молия инвестиция компанияси кузатув кенгаши бошқарувининг собиқ раисига нисбатан Ўзбекистон Республикаси Жиноят кодекси 228-моддасининг биринчи ва учинчи қисмлари билан жиноят иши қўзғатилган.

Иш апелляция инстанцияси судида кўрилмаган.

Кассация шикоятида хусусий ажримни бекор қилиш, АТ «Ўзсаноатқурилишбанк»нинг кассация шикоятига билдирилган ёзма фикрда эса хусусий ажримни бекор қилиб, ишни янгидан кўришга юбориш сўралган.

Судлов ҳайъати шикоят ва ёзма фикр важларини муҳокама қилиб, ишдаги ҳужжатларни ўрганиб чиқиб, қуйидагиларга кўра хусусий ажримни ўзгаришсиз қолдиришни лозим топади.

Ишдаги ҳужжатларга кўра, 2007 йил 31 июлда АТ «Ўзсаноатқурилишбанк» Учтепа филиали ва «Toshkent Sarmoya» ЁАЖ молия инвестиция компанияси ўртасида кафиллик шартномаси тузилган бўлиб, «Toshkent Sarmoya» ЁАЖ молия инвестиция компанияси номидан шартномани бошқарув раиси сифатида Т. Исмаилов имзолаган.

Кафиллик шартномасининг имзоланиши натижасида 2007 йил 3 августда АТ «Ўзсаноатқурилишбанк» Учтепа филиали ва «Orient ulgurji» масъулияти чекланган жамияти ўртасида 19-сонли кредит шартномаси тузилиб, банк томонидан ушбу жамиятга 250,0 млн. сўм кредит ажратилган.

Т. Исмаилов «Toshkent Sarmoya» ЁАЖ молия инвестиция компанияси бошқарув раиси вазифасида ишламаган. У 2007 йилнинг 4 июнигача «Toshkent Sarmoya» ЁАЖ молия инвестиция компанияси кузатув кенгашининг раиси вазифасида ишлаган бўлиб, компания умумий йиғилишининг 2007 йил 4 июндаги қарори билан вазифасидан озод этилган. Кафиллик шартномасини эса лавозимидан озод қилинганидан кейин имзолаган.

Ўзбекистон Республикаси Жиноят кодекси 228-моддасининг биринчи ва учинчи қисмларига кўра, сохталаштирувчининг ўзи ёки бошқа шахс фойдаланиши мақсадида муайян ҳуқуқ берадиган ёки муайян мажбуриятдан озод этадиган расмий ҳужжатлар тайёрлаганлик ёки расмий ҳужжатларни қалбакилаштирганлик, шунингдек ҳужжатнинг қалбаки эканлигини била туриб, ундан фойдаланганлик учун жиноий жавобгарлик белгиланган.

Шу сабабли, биринчи инстанция суди фуқаро Т. Исмаиловга нисбатан Ўзбекистон Республикаси Жиноят кодекси 228-моддасининг биринчи ва учинчи қисмларига кўра жиноят ишини тўғри қўзғатган.

Қайд этилганларга кўра, судлов ҳайъати хусусий ажримни ўзгаришсиз қолдиришни лозим топади.