Соғлиқни сақлаш вазирлиги хўжалик судига мурожаат қилиб, «MEDIO-LYUKS» масъулияти чекланган жамиятига тиббий фаолиятни амалга ошириш учун 2005 йил 12 августда берилган 4827-тиб-сон лицензиянинг амал қилишини тугатишни сўраган.

Биринчи инстанция судининг ажрими билан иш юритиш тугатилган ва даъвогардан 280200 сўм давлат божи ундирилган.

Апелляция инстанцияси судининг қарори билан ҳал қилув қарори ўзгартирилиб, даъвогардан қўшимча 200 сўм давлат божи ундирилган.

Кассация протестида суд ажрими ва қарорини бекор қилиб, ишни янгидан кўриш учун юбориш, кассация шикоятида эса суд ажрими ва қарорини бекор қилиб, низо юзасидан қонуний қарор қабул қилиш сўралган.

Судлов ҳайъати протест ва шикоят важларини муҳокама қилиб, ишдаги ҳужжатларни ўрганиб чиқиб, қуйидагиларга кўра суд ажрими ва қарорини бекор қилиб, ишни янгидан кўриш учун юборишни лозим топади.

Иш ҳужжатларидан кўринишича, Соғлиқни сақлаш вазирлиги томонидан «MEDIO-LYUKS» масъулияти чекланган жамиятига тиббий фаолиятни амалга ошириш учун 2005 йил 12 августда 4827-тиб-сон лицензия берилган.

Назорат қилувчи органлар фаолиятини мувофиқлаштирувчи республика Кенгашининг 2009 йил 5 январдаги 06-76-сон хати ҳамда Ўзбекистон Республикаси Соғлиқни сақлаш вазирлигининг 2009 йил 7 январдаги 2-сон буйруғига асосан «MEDIO-LYUKS» масъулияти чекланган жамиятида текшириш ўтказилган. Текширишда аниқланган камчиликлар юзасидан даъвогар судга мурожаат қилиб, жавобгарга берилган лицензиянинг амал қилишини тугатишни сўраган.

Иш суд мажлисида кўриб чиқиш учун 2009 йил 9 мартга тайинланган. Суд мажлисига қадар даъвогарнинг даъводан воз кечганлиги инобатга олиниб, иш юритиш тугатилган. Аммо 2009 йил 9 мартга қадар даъвогарнинг даъводан воз кечганлигини тасдиқловчи далиллар ишда мавжуд эмас.

Даъвогарнинг даъводан воз кечиш ҳақида берган 2009 йил 10 мартдаги аризасини эса инобатга олиб бўлмайди. Чунки, ушбу ариза иш юритиш тугатилганидан сўнг, яъни суд мажлисидан кейин берилган.

Шунингдек, Ўзбекистон Республикаси Хўжалик процессуал кодексининг 52-моддаси талабига кўра, даъводан воз кечишни амалга оширишга бўлган ваколатлар вакил қилаётган шахс берган ишончномада махсус назарда тутилган бўлиши керак бўлса-да, вакилларга берилган ишончномалар судлар томонидан ўрганилмаган ва ҳуқуқий баҳо берилмаган.

Ўзбекистон Республикаси Хўжалик процессуал кодексининг 11-моддасига кўра, хўжалик суди ишни кўришда иш бўйича барча далилларни бевосита текшириши шарт. Суднинг ҳал қилув қарори иш учун аҳамиятли барча ҳолатлар баён этилган ва тарафларнинг ҳуқуқ ва мажбуриятлари ҳақидаги хулосаларни тасдиқловчи далиллар келтирилган бўлсагина, асослантирилган ҳисобланади. Ҳал қилув қарори иш ҳолатлари ҳақидаги тахминларга асосланган бўлиши мумкин эмас. Бу ҳақда Ўзбекистон Республикаси Олий хўжалик суди Пленумининг «Суднинг ҳал қилув қарори ҳақида» 2007 йил 15 июндаги 161-сон қарорининг 3-бандида тушунтириш берилган.

Апелляция инстанцияси суди ушбу ҳолатларга аниқлик киритмасдан, суд ажримини ўзгаришсиз қолдирган.

Қайд этилганларга кўра судлов ҳайъати суд қарорларини бекор қилишни ҳамда ишни янгидан кўриш учун биринчи инстанция судига юборишни лозим топади.

Ишни янгидан кўришда биринчи инстанция суди ишда иштирок этувчи шахсларнинг важларини муҳокама қилиб, ишдаги далилларга ҳуқуқий баҳо бериб, иш учун аҳамиятли ҳолатларни аниқлаб, ишни кўриш натижаларига қараб суд харажатларини ундириш масаласини ҳал этиб, моддий ва процессуал ҳуқуқ нормаларини тўғри қўллаб, қонуний ва асослантирилган суд ҳужжати қабул қилиши лозим.