Ўзбекистон Республикаси Олий Кенгаши қарор қилади:

Ўзбекистон Республикасининг қуйидаги қонун ҳужжатларига, хусусан:

IV. 1963 йил 23 март Қонуни билан тасдиқланган Ўзбекистон Республикасининг Гражданлик кодексига (Ўзбекистон Республикаси Олий Советининг Ведомостлари, 1963 йил, № 9, 30-модда) қуйидаги ўзгартишлар ва қўшимчалар киритилсин:

1. 200-модданинг биринчи қисми «депозитига» деган сўзлардан кейин «ёки Ўзбекистон Республикасининг қонунларида назарда тутилган ҳолларда банкка» деган сўзлар билан тўлдирилсин;

2. 204-модда қуйидаги таҳрирда баён этилсин:

Гаров туфайли кредитор (гаровга олувчи) қарздор мажбуриятларини бажармаган тақдирда гаровга қўювчи гаровга қўйган мол-мулк қийматидан таъминланиш ҳуқуқига эгадир.

Гаров билан боғлиқ ҳуқуқий муносабатлар Ўзбекистон Республикасининг «Гаров тўғрисида»ги Қонуни ва бошқа қонун хужжатлари билан тартибга солинади»;

3. 205—215-моддалар чиқариб ташлансин.

V. Ўзбекистон Республикасининг 1963 йил 23 март Қонуни билан тасдиқланган Ўзбекистон Республикасининг Гражданлик-процессуал кодексига (Ўзбекистон Республикаси Олий Советининг Ведомостлари, 1963 йил, № 9, 31-модда) қуйидаги ўзгартишлар ва қўшимчалар киритилсин:

455-модда қуйидагича мазмундаги иккинчи қисм билан тўлдирилсин:

«Ундириш гаров нарсасига қаратилганда гаровга олувчининг талабларини қондиришга бошқа кредиторларга нисбатан устунлик берилади. Ўзбекистон Республикасининг қонунларида назарда тутилган истиснолар бундан мустасно»;

ушбу модданинг иккинчи қисми учинчи қисм деб ҳисоблансин.

VI. 1992 йил 9 декабрда қабул қилинган «Прокуратура тўғрисида»ги Ўзбекистон Республикаси Қонуни (Ўзбекистон Республикаси Олий Кенгашининг Ахборотномаси, 1993 йил, № 1, 29-модда) 39-моддасининг биринчи қисми учинчи хатбошисидаги «раёсатлари суд ҳайъатлари ишни кассация тартибида қараб чиқиб, қабул қилган қарорларига» деган сўзлар «суд хайъатлари ишни кассация тартибида қараб чиқиб, қабул қилган ажримларига» деган сўзлар билан алмаштирилсин.

VII. 1992 йил 3 июлда қабул қилинган «Умумий ҳарбий мажбурият ва ҳарбий хизмат тўғрисида»ги Ўзбекистон Республикаси Қонуни (Ўзбекистон Республикаси Олий Кенгашининг Ахборотномаси, 1992 йил, № 10, 401-модда) 17-моддаси 1-бандининг тўртинчи хатбошиси қуйидаги таҳрирда баён этилсин:

«Ўрта умумий таълим, ҳунар техника билим юртлари, кундузги диний ўрта ўқув юртларида таҳсил кўраётган чақирилувчиларнинг чақириш муддати — тўлиқ умумий таълим олгунларига қадар, лекин кўпи билан 21 ёшгача, ишлаб чиқаришдан ажралган ҳолда олий ўқув юртларида таълим олаётган студентларга ҳамда кундузги диний олий ўқув юртларида таҳсил кўраётган фуқароларга чақириш муддати — ўқув юртини битиргунларига қадар таълим олишни давом эттиришлари мақсадида узайтирилади».

VIII. 1991 йил 15 февралда қабул қилинган «Корхоналар, бирлашмалар ва ташкилотлардан олинадиган солиқлар тўғрисида»ги Ўзбекистон Республикаси Қонуни (Ўзбекистон Республикаси Олий Кенгашининг Ахборотномаси, 1991 йил, № 4, 86-модда)нинг 9-моддаси қуйидаги мазмунда бўлган иккинчи қисм билан тўлдирилсин:

«Диний ташкилотларнинг молиявий ва мулкий хайрияларига солиқ солинмайди».