Termiz shahar “Suvoqova” ishlab chiqarish va sotish korxonasi (bundan buyon matnda — daʼvogar) xoʻjalik sudiga daʼvo arizasi bilan murojaat qilib, “Saodat” xususiy ishlab chiqarish korxonasi (bundan buyon matnda — javobgar)dan 452 916 soʻm asosiy qarz, 181 200 soʻm penya undirishni soʻragan.

Birinchi instansiya sudining 2013-yil 8-maydagi hal qiluv qarori bilan javobgardan daʼvogarga 452 916 soʻm asosiy qarz va 60 000 soʻm penya undirilgan. Daʼvoning qolgan qismii rad etilgan.

Sudning 2013-yil 24-maydagi qarori bilan javobgar rahbari I.Safarovga Oʻzbekiston Respublikasi Maʼmuriy javobgarlik toʻgʻrisidagi kodeks (bundan buyon matnda — MJtK)ning 176¹-moddasiga asosan eng kam ish haqining 10 baravari, yaʼni 795 900 soʻm miqdorda jarima solingan.

Apellatsiya instansiyasi sudining 2013-yil 10-iyuldagi qarori bilan qaror oʻzgarishsiz qoldirilgan.

Kassatsiya shikoyatida sudning hal qiluv qaroriga asosan undirilgan 452 916 soʻm asosiy qarz javobgar tomonidan toʻliq toʻlab berilganligi, qoʻllanilgan jarima korxonaning moliyaviy ahvolini yomonlashuviga olib kelishi mumkinligi bayon etilib, sud qarorlarini oʻzgartirish va qoʻllanilgan jarima miqdorini eng kam ish haqining bir yoki ikki baravari miqdorida kamaytirish soʻralgan.

Sudlov hayʼati kassatsiya shikoyatida keltirilgan vajlarni ish hujjatlari bilan birgalikda muhokama qilib, quyidagilarga koʻra kassatsiya shikoyatini qanoatlantirmasdan, sud qarorlarini oʻzgarishsiz qoldirishni lozim topadi.

Ish hujjatlaridan koʻrinishicha, taraflar oʻrtasida 2010-yil 4-mayda toza ichimlik suvi yetkazib berish toʻgʻrisida shartnoma tuzilgan.

Shartnoma shartlariga muvofiq, daʼvogar toza ichimlik suvi yetkazib berish, javobgar esa yetkazib berilgan toza ichimlik suvi uchun toʻlovni oʻz vaqtida amalga oshirish majburiyatini olgan.

Shartnomaning 6.2-bandiga muvofiq daʼvogar tomonidan koʻrsatilgan xizmatlar uchun javobgar har oyning 25 — 28-sanasidan kechiktirmasdan toʻlovni amalga oshirishi lozim boʻlgan.

Biroq, daʼvogarning 2013-yil 1-fevral holatiga yetkazib bergan 452 916 soʻm toza ichimlik suvi haqi javobgar tomonidan toʻlab berilmagan.

Daʼvogar tomonidan javobgarga koʻrsatilgan 452 916 soʻmlik xizmatlar ishdagi mavjud shartnoma va hisob-fakturalar bilan oʻz tasdigʻini topgan.

Daʼvogarning javobgarga yoʻllagan talabnomalari eʼtiborsiz qoldirilgan.

Javobgar tomonidan shartnoma majburiyatlari bajarilmasdan, oʻz vaqtida toʻlov amalga oshirilmaganligi sababli, sudning 2013-yil 8-maydagi hal qiluv qarori bilan javobgardan daʼvogarga 452 916 soʻm asosiy qarz va 60 000 soʻm penya undirilgan.

Shuningdek, 2013-yil 24-maydagi qarori bilan javobgar rahbari I.Safarovgaga nisbatan MJtKning 176¹-moddasiga asosan eng kam ish haqining 10 baravari yaʼni 795 900 soʻm miqdorida jarima solingan.

Aniqlanishicha, javobgar rahbari mansabdor shaxs boʻla turib, shartnoma majburiyatlarini lozim darajada bajarmagan va toʻlov intizomini buzgan.

MJtKning 176¹-moddasiga muvofiq, shartnoma majburiyatlarini bajarmaslik yoki lozim darajada bajarmaslik oqibatida xoʻjalik yurituvchi subyektlarga mulkiy zarar yetkazish, — mansabdor shaxslarga eng kam ish haqining oʻn baravaridan oʻn besh baravarigacha miqdorda jarima solishga sabab boʻladi.

Oʻzbekiston Respublikasi Oliy xoʻjalik sudi Plenumining 2007-yil 28-dekabrdagi “Xoʻjalik sudining xususiy ajrimi toʻgʻrisida”gi 172-sonli qarorning 8.1-bandida MJtKning 242, 245¹-moddalariga muvofiq xoʻjalik sudlari nizolarni hal etish chogʻida maʼmuriy huquqbuzarliklarni aniqlagan hollarda qayd etilgan Kodeks 175-moddasining uchinchi qismida, 176¹, 180 va 181-moddalarida nazarda tutilgan maʼmuriy huquqbuzarliklar toʻgʻrisidagi ishlarni koʻrib chiqishlari haqida tushuntirish berilgan.

Shu sababli, birinchi instansiya sudi qayd etilgan Plenum qarori talablariga rioya qilgan holda javobgar rahbari I.Safarovga nisbatan MJtKning 176¹-moddasiga muvofiq eng kam ish haqining 10 baravari, yaʼni 795 900 soʻm miqdorida maʼmuriy jarima solish haqida toʻgʻri xulosaga kelgan. Apellatsiya instansiyasi sudi esa — qarorni oʻzgarishsiz qoldirish haqida asosli xulosaga kelgan.

Bunday holatda sudlov hayʼati sud qarorlarini oʻzgarishsiz, kassatsiya shikoyatini esa qanoatlantirmasdan qoldirishni lozim deb topadi.