“Toshkent shahar elektr tarmoqlari korxonasi” OAJ Mirobod tuman “Elektr tarmoqlari korxonasi”ning manfaatida xoʻjalik sudiga daʼvo arizasi bilan murojaat qilib, javobgar 174-son maktabgacha taʼlim muassasasidan 270494,40 soʻm asosiy qarz, 1853787,75 soʻm jarima, 297362,01 soʻm penya, jami — 2426646,16 soʻm undirishni soʻragan.

Birinchi instansiya sudining hal qiluv qarori bilan daʼvo talablari qisman qanoatlantirilib, 174-son maktabgacha taʼlim muassasasidan “Toshkent shahar elektr tarmoqlari korxonasi” OAJ foydasiga 270494,40 soʻm asosiy qarz, 1853787,75 soʻm jarima va 45000 soʻm penya undirilgan.

Ish apellatsiya instansiyasi sudida koʻrilmagan.

Kassatsiya shikoyatida hal qiluv qarorini bekor qilib, daʼvoni rad etish haqida yangi qaror qabul qilish soʻralgan.

Kassatsiya protestida hal qiluv qarorini bekor qilib, ishni yangidan koʻrish uchun birinchi instansiya sudiga yuborish soʻralgan.

Sudlov hayʼati kassatsiya shikoyati va protestda keltirilgan vajlarni ish hujjatlari bilan birgalikda muhokama qilib, quyidagi asoslarga koʻra kassatsiya shikoyatini qisman, protestni toʻliq qanoatlantirishni lozim topadi.

Ish hujjatlaridan koʻrinishicha, taraflar oʻrtasida 2010-yil 28-yanvarda 0417-sonli elektr energiyasini yetkazib berish va undan foydalanish shartnomasi tuzilgan. Shartnomaga koʻra, daʼvogar elektr energiyasini yetkazib berib turish majburiyatini, javobgar esa qabul qilingan elektr energiyasi haqini toʻlash majburiyatini olgan. Daʼvogar tomonidan shartnoma shartlari bajarilgan, lekin javobgar tomonidan yetkazib berilgan elektr energiyasining haqi — 270494,40 soʻm toʻlanmagan. Natijada, 297364,01 soʻmlik penya yuzaga kelgan.

Daʼvogar Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining 2004-yil 1-noyabrdagi 511-sonli qarorining ijrosini taʼminlash maqsadida javobgardan shartnomaning 6.4 bandiga asosan 2008 — 2010-yillarda shartnomaviy hajmlardan ortiqcha olingan elektr energiyasining miqdori uchun 1853787,57 soʻm jarima undirishni soʻragan.

Birinchi instansiya sudi daʼvo talablarini qisman qanoatlantirish haqida barvaqt xulosaga kelgan.

Chunki, birinchi instansiya sudi javobgardan 2008, 2009 va 2010-yillar mobaynida shartnomaviy hajmlardan ortiqcha olingan elektr energiyasining miqdori uchun 1853787,57 soʻm jarimani undirgani holda, daʼvogardan ushbu talabni asoslovchi tegishli hujjatlarni, yaʼni 2008-2009-yillardagi shartnomalar, dalolatnomalar, hisob-kitoblarni talab qilib olmagan hamda ularga tegishlicha huquqiy baho bermagan.

Daʼvogarning ushbu talablarini tasdiqlovchi biror-bir hujjat ish hujjatlarida mavjud emas.

Bundan tashqari, ish hujjatlarida taraflar oʻrtasida 2010-yil 28-yanvarda tuzilgan budjet tashkilotlari uchun elektr energiyasi shartnomasi mavjud boʻlib, unga koʻra javobgar budjet tashkiloti boʻlgani holda birinchi instansiya sudi daʼvogarning jarima undirish haqidagi daʼvo talabidan kelib chiqqan holda ishga gʻaznachilik idorasi vakillarini jalb etish choralarini koʻrmagan.

Oʻzbekiston Respublikasi Oliy xoʻjalik sudi Plenumining 2007-yil 15-iyundagi “Sudning hal qiluv qarori haqida”gi 161-sonli qarori 1-bandining ikkinchi xatboshisida sud tomonidan qabul qilingan qaror moddiy va protsessual qonunchilik normalari bilan toʻliq mos kelishi, ish hujjatlari va sud aniqlagan holatlarga muvofiq boʻlishi kerakligi, qayd etilgan talablarga rioya etmaslik qarorning bekor qilinishi yoki oʻzgartirilishi uchun asos boʻlishi mumkinligi haqida tushuntirish berilgan.

Yuqorida qayd etilganlarga asosan sudlov hayʼati kassatsiya shikoyatini qisman, protestni esa toʻliq qanoatlantirib, hal qiluv qarorini bekor qilishni hamda ishni yangidan koʻrish uchun birinchi instansiya sudiga yuborishni lozim topadi.

Ishni yangidan koʻrishda birinchi instansiya sudi yuqorida qayd etilgan holatlarni muhokama qilib, daʼvo talablarini asoslovchi hujjatlarning asl nusxalarini talab qilib olgan holda ularni oʻrganib, ishga gʻaznachilik idorasi vakillarini jalb etish masalasini hal etib, moddiy va protsessual huquq normalari bilan asoslantirilgan sud hujjati qabul qilishi va ishni sudda koʻrish bilan bogʻliq boʻlgan sud xarajatlarini taraflar oʻrtasida taqsimlab, undirishi lozim boʻladi.